The Golden Boy is ook een lied van Freddie Mercury en Montserrat Caballé. In 1987 kwamen ze met een gezamenlijk album, Barcelona. Deze Spaanse stad was de aangekondigde gastheer
voor de Olympische Zomerspelen van 1992 én de stad waar operazangeres Caballé is geboren. Op het oog lijkt het een merkwaardige samenwerking. Mercury, de zanger van een rockband, samen met operazangeres Caballé. Mercury was een rockzanger, maar wie naar het oeuvre van de band Queen kijkt, ziet dat de ‘klassieke invloeden’ zichtbaar zijn. Zijn stem had een groot vocaal bereik. Vanaf het begin was gospel hoorbaar: zoals in Jesus, op het debuutalbum, of het gospelkoor in het nummer Somebody To Love uit 1976. Het kwam er van. Een samenwerking tussen Mercury en Caballé. De Queen-zanger had haast en wilde snel de studio in. Hij kreeg in het voorjaar van 1987 officieel de diagnose aids.
Mercury verwachtte niet dat hij de Spelen van ’92 zou halen – sterker nog, het was voor hem de vraag of hij de jaarwisseling van 1987/’88 zou meemaken. Het inhuren van een orkest was lastig, dus werd gebruik gemaakt van veel synthesizers, om er zo voor te zorgen dan Mercury de release van het album zou kunnen meemaken. Dat lukte; ‘pas’ in 1991 overleed de zanger. Een van de nummers die Mercury en Caballé opnamen is The Golden Boy. Ook weer
met een gospelkoor. Een lied over een gouden jongen, over iemand die zichzelf wel belangrijk vindt. Dat kan zomaar vanuit een opvoeding komen. Wie wordt opgevoed als de geliefde zoon, tussen al die andere broers, kan naast zijn
schoenen gaan lopen. Ook als hij merkwaardig droomt.
Gaat het lied The Golden Boy over Jozef, die via fysieke vernederingen het toch schopt tot onder-farao van Egypte? Gaat het over een talentvolle zanger die door zijn levensstijl toch eerder zijn einde zag aankomen dan statistisch kon worden verwacht?
Ach, misschien gaat het niet eens daarom. Het gaat om de vraag of je een gouden jongen (of meisje) bent. En hoe zoiets je identiteit bepaalt.
