Soms druppelt zo’n gebed de muziek in, ook bij artiesten die weinig met kerk en geloof hebben. Een voorbeeld van een niet-gelovige muzikant is Jeroen Zijlstra. Sinds jaar en dag heeft hij zijn band Zijlstra, waarmee hij langs de theaters gaat. Jeroen Zijlstra is geboren in Oosterland,
een vissersdorp op Wieringen. De jonge jongen zong in het koor van de kerk. “Een vierstemmig koor in de anglicaanse traditie, met een prachtige oersound zoals je die alleen in vissersdorpen aantreft. Ze probeerden me niet te bekeren. Toen ik twaalf was vroeg de cantororganist mij, juist omdat ik buitenkerkelijk was, of ik liedteksten wilde schrijven. Ik weet mijn eerste zinnen nog: ‘Het zijn zware jaren, waar ik diep van ben vervuld. Laat uw tuinman nogmaals graven. Kap mij niet, Heer; heb geduld.’”
Later trouwde Zijlstra met predikante Hanna van Dorssen, die voorganger is van de kerk in Durgerdam. Zijn ervaringen met het kerkkoor en zijn huwelijk met een dominee hebben hun sporen nagelaten in zijn teksten. Zoals in het lied Kyrië. Het is het gebed van de ik-persoon, die langs de dijk loopt op zoek naar troost, naar woorden voor een diep gemis en de betekenis ervan. En tijdens die wandeling vraagt om ontferming.
Ik weet niet of de ik-figuur in Kyrie de zanger zelf is. Of Zijlstra in de loop van de jaren antwoord en betekenis heeft gevonden, durf ik niet te beweren. Misschien heeft de zin zich buiten de coulissen geworteld in het hart van de zanger en tekstschrijver. In ieder geval heeft hij het Kyrië gezongen. Een eerste stap om contact te maken met Hem die Zich heeft vernederd en gehoorzaam werd tot in de dood aan het kruis. De vraag om ontferming kán een nieuw begin zijn om je knie te buigen en te erkennen dat Jezus Christus de Heer is. Tot eer van God, de Vader.
Luister het prachtige lied op Spotify: Kyrie – Jeroen Zijlstra
Of bekijk het audiofilmpje op Youtube: (iets mindere kwaliteit) Kyrië – Jeroen Zijlstra
