Wat maakten ze werk van de kerk, het kerkverband en de gemeenschap. Ze zetten zich ervoor in met alles wat ze hadden. Niet naar catechisatie of vereniging? Van die discussie wist ik dat ik ‘m niet zou winnen. Want ik moest God immers leren kennen.
Op catechisatie discussieerden we met de dominee over ‘uit zichzelf niet in staat tot enig goeds en geneigd tot alle kwaad’. Ik vond dat als puber ‘heel oneerlijk van God’, maar het zette me wel aan het denken over mezelf. Hoe meer ik om me heen kijk in deze wereld, hoe meer de waarheid ervan binnenkomt.
STILLETJES
Ze investeerden in gereformeerd onderwijs. Pas jaren later kreeg ik tijdens een reünie op het Greijdanus door hoe meneer Groenewold het geloof door zijn lessen geschiedenis weefde. En ik durf te wedden dat dit ook bij aardrijkskunde en zelfs bij wiskunde gebeurde! Het geloof heeft zich ook langs die weg stilletjes in mijn ontvankelijke puberbrein kunnen nestelen. En vriendschappen van toen zijn er nog steeds.
Je ‘moest kunnen onderscheiden waarop het aankwam’, dus was het ND dé krant. JPdV wist alles en je hoefde niet te denken: is het wel waar wat die man zegt? Naar de kerk gaan was een must in de missie om te leven naar Gods wil. Dus toen ik op mezelf ging wonen, deed ik dat, gewoon, omdat ik zo was opgevoed.
In mijn nieuwe kerk leerde ik die ene leuke jongen kennen. En nee, hij hoefde ook de index niet te raadplegen om een bijbelboek te vinden.
Was er dan niets mis? Natuurlijk wel. Elke generatie maakt z’n eigen fouten en ieder heeft het op z’n eigen manier beleefd. Maar als ik nu de digitale Gen Z zie opgroeien, met al hun vrijheid en individualiteit én hun verlangen naar bevestiging en verbondenheid, dan denk ik: dat vrijgemaakte wereldje van toen had ook z’n goeie kanten.
