Met een paar omwegen moest ik aan deze foto denken toen ik las wat Paulus schrijft aan de gemeente van Efeze. En dan vooral de paar verzen die gaan over het opvoeden van kinderen. Het gaat over kinderen die moeten gehoorzamen aan de ouders. Dat is juist, zegt hij erbij. Rechtvaardig. Zo heeft God de wereld ingericht, zou je kunnen zeggen. En dat zit best wel ingenieus in elkaar.
Ouders zorgen voor kinderen in de jonge jaren, en als de ouders zelf behoeftig worden, staan de kinderen idealiter in liefde klaar. Met opzet voeg ik het woordje idealiter toe, want ik weet ook dat er veel mis kan gaan in ouder-kindrelaties. Er kan veel stukgaan. Kapotmakend in het kwadraat. Vandaar dat ik dat zinnetje in vers 4 zo veelzeggend vind. Ik denk dat je er in onze tijd gerust van mag maken: ‘Vaders en moeders, maak uw kinderen niet verbitterd.’ Met andere woorden: het gebod dat kinderen hun ouders dienen te gehoorzamen, heeft ook een andere kant. Ouders dienen er alles aan te doen dat kinderen in een liefdevolle ruimte opgroeien. Vol vertrouwen, liefdevol vermaan en vreugde voor en in Gods Koninkrijk. Je kent de uitdrukking ‘geboren en getogen’ misschien wel. Het woord ‘getogen’ komt van het Oudnederlandse woord ‘tijgen’ en dat betekent trekken. Een opvoeder mag een kind naar volwassenheid trekken en trekt hem of haar daarom weg bij alles wat in die groei kan belemmeren. Kijk nu weer eens naar deze foto. Moet je zien welke ruimte de vader aan zijn dochter geeft. Ga maar voorop, ik vertrouw je en blijf je volgen. Ga maar, je kunt het, samen komen we door deze nauwe rotsopening en straks zijn we samen op de top.
Ga maar, huppel maar vooruit. Ik volg je, met mijn stramme spieren.
