systeem. Dat zegt veel over Gods bedoeling, dat Hij wil dat wij ons daarin verdiepen. De aarde is van de Heer, staat in Psalm 24, en alles wat daar leeft. Het is dus niet van ons, het is aan ons toevertrouwd en we moeten ons als mens ertoe verhouden. Ook tot de mier, de mol en de eikenprocessierups. Wij houden niet van invasieve diersoorten - zoals we ook vinden dat vluchtelingen hier niet ‘horen’ - maar we hebben de opdracht ermee samen te leven en te ontdekken dat er na een tijdje vanzelf een nieuwe balans ontstaat.’ Het ‘kinderbijbelgeloof’: dat God de natuur vooral mooi gemaakt heeft, dat heeft hij achter zich gelaten, want in de natuur is juist veel gruwelijks, de dood hoort erbij. Of dat nu een luipaard is die een reebok uit elkaar trekt of een larve die een nog levende wesp van binnenuit opeet. Renze: ‘De hele natuur is eten of gegeten worden en de ene soort heeft daar een nog slinksere manier voor dan de andere. Het zegt mij dat we op een aarde leven die totaal niet volmaakt is. Het zegt dat wij zelf vroeg of laat ook gewoon doodgaan. Psalm 103: we zijn als een bloem. Tegelijkertijd is er die ongelooflijke drang tot leven. Dat bepaalt mij erbij dat de dood niet Gods bedoeling is en dat we er daarom naar verlangen verlost te worden uit ons sterfelijk bestaan (Rom. 8). Dat geldt ook voor de schepping zelf. Er komt iets waar die vergankelijkheid, die dood, niet meer bestaat.’ GEWOON VERTROUWEN Geloven in iets wat we niet kunnen bevatten. Renze geeft zichzelf de opdracht daar op te vertrouwen. ‘Iets van de hoop op een wereld zonder dood zie ik in dat plantje dat de grootst mogelijke moeite doet om te blijven leven. Die levenskracht zit in elk schepsel, hoe klein ook, maar het lukt niemand. Wat een spiegel houdt de natuur ons voor. Het leven hier is heel mooi en heel tijdelijk. Wat ik in mijn tuintje leer over die gebrokenheid spiegelt mezelf. Ik moet aanvaarden dat het leven niet maakbaar is, ook niet voor dit braafste jongetje van de klas. Die aanvaarding geeft rust, maar betekent niet dat de pijn weg is, want de rouw van dit levende verlies moet ik elke dag aanvaarden. Maar ik krijg er elke dag weer kracht voor. Mijn geloof is veranderd. Het leven is mysterieuzer dan ik had gedacht en ik heb veel vragen aan God over het lijden. Tegelijk is het een les voor mij: dit is eindig. Elke dag dat ik leef is mazzel, maar het ultieme geluk is hier niet te vinden. Het wordt allemaal anders. Hoe? Ik heb geen idee, maar ik heb wel vertrouwen.’ Renze Borkent is getrouwd met Willemijn en vader van drie kinderen. Hij schreef o.a. het boek ‘Kleine Natuur’ en houdt over zijn natuurwaarnemingen een blog bij: renzeborkentblog.wordpress.com. Daar zijn ook prachtige foto’s van zijn hand te bewonderen. ‘Wat een spiegel houdt de natuur ons voor. Het leven hier is heel mooi en heel tijdelijk.’ Jeanet van der Linden werkt bij het Leger des Heils en is redacteur van WegWijs. HARTGRONDIG 12 Klokjesbij Met klokjesbloemen in je tuin is de kans groot dat daar klokjesbijen in overnachten. Check in de avond eens je klokjesbloemen, misschien heb je geluk. Oogkopvlieg Deze vlieg bestaat voor bijna de helft uit oog. Hoe zou die de wereld bekijken? Zakdrager Gevonden op het raamkozijn. De rups van deze micronachtvlinder maakt als bescher- ming een zak van insectenresten. Op de foto zie je mierenkoppen, lijven en poten. Drie frappante schepselen die iets met Renze doen
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=