Dit lied is de afsluiter van de cd The Eclipse Sessions, dat Hiatt opnam tijdens de zonsverduistering van 2017. Een jaar later verscheen dit album met teksten waarin zonde, terugval, verlossing en dankbaarheid strijden om voorrang.
Ook in het afsluitende nummer Robber’s Highway, de Snelweg der Rovers. Je ziet het voor je, de velden van katoen en klei, waar de zon achter ondergaat. Maar ook de fluitende wind en de zingende vogels. Hiatt bidt tot Jezus, of Hij hem wil komen halen. Want de ik-persoon weet het niet – come and get me cause I can’t go (Kom me halen, want ik kan niet weg). Een rover die twijfelt over zijn behoud. De weg die hij gaat, is niet de weg die hij wil gaan. Maar ja, dit is nu eenmaal zijn leven geworden. Hoe het nu verder moet, weet hij niet, aan het einde van een lange en warme dag mijmerend op een snelweg. Is deze rover een twijfelaar? En welke snelweg neemt hij precies? Is het een lange highway, zoals we die kennen in de Verenigde Staten? Of gaat het om de levensweg die we als mensen afleggen? Ik hoor er een contemplatieve tekst in, van iemand die terugkijkt op zijn leven.
De rover uit het lied van Hiatt is een crimineel, een misdadiger. Ik moet denken aan een andere misdadiger, die naast Jezus wordt gekruisigd. Volgens de evangelist Lucas spotte de ene misdadiger met Jezus, terwijl de ander hem terecht wees. “Jezus, denk aan mij wanneer U in uw koninkrijk komt,” zegt deze misdadiger met zijn laatste krachten. Kom me halen, Jezus – ik kan niet weg. Niet fysiek, want ik zit letterlijk vast. Maar ook niet in figuurlijke zin, want de misdaad is mijn leven geworden. De wind, de vogels, de uitgestrekte velden: hier zit ik dan. Als U alleen maar aan mij denkt, is het voor mij al voldoende.
Luister hier naar het audiofilmpje van Robber’s Highway van John Hiatt
